Wat doe je als je de herstvakantie doorbrengt in Franktijk? Wanneer je John Vanderaart bent, dompel je je onder in het Franse leven. En ja, dat kan betekenen dat je ineens aan een nachtelijke wandeling meedoet.
Herfstvakantie, Morvan, regen, veel regen, mist, veel mist. Derhalve het ideale moment om een nachtelijke wandeling te organiseren! Mijn Franse overbuurman wist me te overtuigen van het belang van dit gebeuren: "Hoogtepunt van het jaar!" De dames gingen ook mee... Bij zware schemer gingen we op pad.
Nu werd het belang van de aanwezigheid van mijn vrouw duidelijk: "Dan kom buurman zich van zijn vrouw losweken om met mij voorop te gaan." Met na circa 300 meter de eerste stop: "Een drankje!" Ons aangeboden door de plaatselijke slijter die zich had verkleed als Obélix. Ja, dat beloofde wat te worden.
Daarna echter moesten we in het donker het enge bos in. De buurman aanvankelijk voorop, maar toen het echt (!) pikkedonker werd mocht ik met mij mega-hoofdlamp (van Temu) het voortouw nemen. De tweede stop: "Circa 3 kilometer verderop." Een kopje Gallische soep dit keer... En verder gingen we.
Het werd nu echt onbegaanbaar. Omhoog, omlaag, keien, blubber... De derde stop, ook zo'n 3 kilometer verderop. Dit keer everzwijn met gebakken aardappelen. Opgediend door Astérix zelf. De wandeling zou 8 kilometer lang zijn en dus was het einde in zicht. Niet dus...
Na 3 kilometer (we zitten nu op ruim 9) een rauwmelks kaasje uit handen van – daar is'ie weer – Obélix. Rood wijntje – want slijter – erbij. Toen op naar 2 kilometer verderop, naar het echte einde. We waren de eersten. Applaus. De buurman (76) straalde. Waarna druïde Panoramix te hulp schoot met toverdrank.
Klinkt erg, niet? Nog erger was het voor mijn vrouw die ik voortdurend via Google Maps in de gaten heb gehouden; kan zichzelf totaal niet oriënteren, laat staan in het donker. Maar gelukkig had ze de buurvrouw mee. Zo'n 500 meter voor het einde ging het mis. De dames negeerden de bewijzering ("Leek ons niet logisch!") en draaiden terug richting bos. Dat was het juiste moment voor een appje. Tja, ik had ook naar Beste Zangers kunnen kijken...
Alhier de geest van het oude treintje. Was als schrikmomentje bedoeld...