We hebben een zware bevallig achter de rug. Een boezemvriend - sinds begin middelbare school - van mijn zoon is bevallen. Dat wil zeggen, niet hij maar zijn vrouw is bevallen. Van een kerngezonde zoon, waarmee proficiat. Wat niet wegneemt dat de jonge vader het zwaarst is getroffen. Zijn lijdensweg heeft 9 maanden geduurd en dat hebben we van begin tot eind via WhatsApp mogen meemaken.
Ik kan me van mijn eigen (...) bevalling niet meer zoveel herinneren. Of het moet mijn bemoeienis - in de operatiekamer - tijdens de keizersnede zijn geweest?
Even terug naar de lijdensweg van de boezemvriend: "Dat speelde zich voornamelijk af in het café." Immers, bij iedere blijde boodschap hoorde een feestje. Aankondiging, echo, kinderkamer ingericht, zwangerschapsgym: "Feestje!"
Eenmaal geboren is bij iedereen de knop 100 procent omgegaan. Het jongetje heeft opeens een hele trits peetvaders. Mijn zoon heeft mij zelfs benoemd tot peet-grootvader. Ik snap hem wel: "Zoiets vraagt om andermaal een feestje."
De genoemde peetvaders zijn op WhatsApp al plannen aan het maken. Daarbij rekening houdende met de locatie: "In de buurt van het nieuwe geluk." Dan weet ik het wel: "Restaurant Mayflower." Alwaar uitbaatster Jannie ooit de beste Kiss of Fire van Haarlem uitschonk. Thans afhaal. Maar dat zal de pret niet drukken. Geloof me: "Ook dat wordt weer een zware bevalling."
Ook vaders kunnen een zware bevalling ondergaan. In de horeca...
