Ik mag op deze plek eigenlijk geen blah-blah-verhalen meer verkopen van hoofdredacteur Rob Coenraads, maar toch heb ik er weer eentje! Ik reis over een paar dagen af naar Frankrijk in gezelschap van een veestapeltje dat is uitgebreid met het konijn Serge. Serge is een ram van het speciaal-ras Fauve de Bourgogne, het speciaal-ras waarvan mijn overbuurman per ongeluk zijn enig overgebleven ram afgelopen kerst a-la-Flappie heeft geslacht. Nee, ik verzin het niet. En zonder ram is het ingewikkeld fokken... Enfin, of wij wellicht zo’n ram uit Nederland konden meenemen, nieuw bloed zou ook wel handig zijn.
Zo gezegd, zo gedaan en gisteren vertoefden wij in de Achterhoek bij een fokker van precies het goede ras. We kregen een rondleiding en de grens tussen hobbyist en professional vervaagde al snel: “Wat een mooi spulletje!”
Op één ding na was alles helemaal tiptop. Dat éne ding: “Het in Python aansturen van een Relais Board aangesloten op een Raspberry Pi.” Bijvoorbeeld om de ventilators aan te zetten als het te warm wordt. Bijvoorbeeld om - voor dag en dauw - de waterbakken te vullen.
De hierboven al genoemde Rob Coenraads heeft me dat in het verleden al eens nauwgezet laten uitzoeken. Destijds constateerde ik dat het technisch prima maar praktisch nog nauwelijks werkte: “Dat wil ik van jou niet horen, jongeman!” En - “Ik durf het bijna niet te vragen, maar...” - even laten zaten we gezamenlijk met de laptop op de Raspberry Pi te programmeren. Na enkele minuten had ik al ‘prik’ op het Relais Board (www.kiwi-electronics.com). De ventilator begon te draaien, het water begon te stromen. Dus technisch en praktisch prima!
Het gemaakte (denk)foutje mocht geen naam hebben: “Het proces moest niet eenmalig maar eindeloos worden afgevuurd.” Zo’n lusje, met een escape de op ESCAPE, was vervolgens snel gecodeerd.
We hadden aanvankelijk slachtprijs afgesproken voor Serge. Serge had mazzel: “Hij mocht gratis mee!”
