Gisteravond hadden mijn vrouw een etentje met hem en haar. Hij en zij (sinds ongeveer een maand) de voormalige eigenaars van de pianowinkel (gespecialiseerd in de restauraties van stokoude instrumenten) waar mijn vrouw sinds het stenen tijdperk werkzaam was. Immers, de computer was daar zo goed al taboe!
Slechts het aller-aller-noodzakelijkst mocht per computer gebeuren (vandaar mijn vrouw) en voor de rest ging alles - vaak dubbel - op papier. Stapels papier op het bureau, een kaartenbak (met duizenden losse kaarten) voor alle adressen, vele tientallen mappen - in passende jaarkleuren - in de kast. Ja, ze wisten dat het anders kon. Nee, ze wilden niet anders.
De nieuwe eigenaars - een fris jong stel - hebben de bezem er doorheen getrokken. Gevolg: "Een papierloos kantoor." Bureau leeg, kaartenbak in de prullenbak, de mappen naar de archief-vernietigings-dienst. Dus in één keer vanuit het stenen tijdperk naar 2026. Een cultuurschok.
Ik moet toegeven: "Dat is een stuk efficiënter." Maar ook: "Nogal wat minder charmant."
Terug naar het stenen tijdperk. Is ook een manier van onthaasten...
