De collega van de gadgets kwam weer eens uit de hoek tijdens onze dagelijkse Teams-meeting: “Voorzien van een zonsverduistering-bril.” Toen we waren uitgelachen volgde er een hilarisch college zonsverduistering waarbij ter sprake kwam waarom juist de komende eclips extra aandacht verdiende.
Naast de genoemde bril had hij zichzelf ook nog eens voorzien van een volautomatische sterrenkijker, ik herhaal: “Een volautomatische sterrenkijker!” Je kunt zo'n ding vertellen wat je aan de sterrenhemel te zien wilt krijgen, waarna dat - “Kijk ma, geen handen!” - geheel en dus volautomatisch door die sterrenkijker wordt verzorgd.
Dat gaat volgens mij voorbij aan de pure essentie van het sterrenkijken (= zelfstandig ontdekken) maar de collega ziet dat bepaald anders: “Die ontdekkingsfase heb ik al jaren geleden achter me gelaten.” En nee, die volautomatische sterrenkijker kostte ook nog eens de wereld niet, even 400 euro op Amazon.
Vervolgens kwam er een tirade over de nieuwe straatverlichting bij hem voor de deur: “Veel te helder om knap te kunnen sterrenkijken. Pure lichtvervuiling!” Ik zit op dit moment in het hart van de Morvan. En laat de Morvan nu een van de minst lichtvervuilde streken ter wereld zijn. Als het hier donker is, dan is het ook aardedonker. Op een mooie nacht zie je een geweldige sterrenhemel, daar heb je hier écht geen volautomatische sterrenkijker voor nodig.
Gelukkig staat de auto van de collega nog een poosje met serieuze panne in de garage, want anders was hij subiet afgereisd richting midden-Bourgondië. Dat houdt hij dan nog even tegoed... Over een paar dagen is het zo ver!
