Als ik iets op internet bestel, dan let ik – tegenwoordig – altijd extra op de leverwijze en op de levertijd. Leverwijze graag in de pakketautomaat. Levertijd binnen 2 werkdagen. Zo niet, dan gaat mijn klandizie naar een andere webwinkel. Afgelopen woensdag – het is nu zaterdag – had ik een paar hike-attributen besteld. Komende woensdag – het is nog steeds zaterdag – reis ik af naar mijn vaste Franse adresje. Die hike-attributen heb ik écht nodig. Ik herhaal: “Pakketautomaat, 2 werkdagen levertijd.”
Nog altijd zaterdag vechten de de gele codes, de rode codes en de track & traces met elkaar om mijn thans oververhitte aandacht. Op mobiel, tablet en laptop vliegen de meldingen in hoog tempo voorbij. Warmte, onweer en aanbrandende pakketbezorgers. Of het met die hike-attributen nog goed gaat komen? Ik weet het niet... PostNL, DPD en DHL houden allerlei slagen om hun armen. Van ‘enige vertraging’ tot ‘kan zomaar dinsdag worden’ tot ‘we garanderen nu even niets’. Over één ding zijn ze het met elkaar eens: “Bedankt voor uw begrip.”
Ik, zei de gek, ben alle track & traces nagelopen en heb geconstateerd dat die voortdurend wijzigen, maar met een boodschap die steeds duidelijk wordt: “Verder de volgende week in.”
Even resumeren. PostNL, DPP, DHL, dat zijn toch serieuze bedrijven? En serieuze bedrijven moeten aan allerlei arbeidsvoorwaarden voldoen. Toch? Daar zal de klimaatregeling op de werkvloer en in de bestelbus wel bij horen. Toch? Bezorger voorzien van extra water, zonnebrand, een tropenhoedje en gewoon gaan... Toch?
Ik durf dit te stellen, want ik zit – thuiswerkend – zonder airco in 30 graden Celsius in C# uren te zwoegen op de ingewikkelde migratiestraat waar een stevige deadline op zit. De collega’s van support rekenen op me. Voor mij alleen extra water en gewoon gaan!
