Mijn vrouw heeft altijd een opmerkelijke manier van videochatten met een van haar klantjes: via WhatsApp. Datzelfde klantje zit op een kantoor dat is voorzien van een exclusieve Teams-opstelling, met een megagroot beeldscherm en een superieure microfoonopstelling. Alleen… Het klantje weet wel hoe WhatsApp werkt, maar niet hoe Teams werkt. Dus WhatsApp it is!
Tijdens zo’n sessie stapte ik in de auto die, voor het huis geparkeerd, de mobiele telefoon van mijn vrouw automatisch ‘aankoppelt’. Het gevolg: een freeze op de mobiele telefoon van het klantje. Het volgende gevolg: klantje in paniek! "Waar ben je? Ik ben je kwijtgeraakt! Help! Ik ga 112 bellen!" Zo’n twintig meter verderop pikte de auto mijn telefoon op. Later, bij thuiskomst, kon ik het gebeurde nog eens rustig controleren. Mijn vrouw schoot ervan in de lach, want toen ze de freeze eenmaal had overleefd, kreeg ook het klantje weer kleur op de wangen: "Daar ben je! Ik heb je weer gevonden! Hoera! Ik ga 112 afbellen!"
Al met al een verhaal dat eigenlijk de moeite niet waard is om te vertellen. Maar! Het geeft wel aan hoe er ongevraagd van alles onverwachts kan gebeuren. Simpelweg omdat allerlei technologie op de een of andere manier aan elkaar blijkt te zijn vastgeknoopt. En dat is misschien wel het mooiste én het gevaarlijkste van onze moderne techniek: alles werkt tegenwoordig naadloos samen, totdat het dat ineens niet meer doet. Een auto die zich met je telefoon bemoeit, een telefoon die zich met een videogesprek bemoeit en een videogesprek dat vervolgens een complete panieksituatie veroorzaakt. Zonder dat iemand ook maar ergens op heeft geklikt.
